Bugün:
SE
SE
Eskiler kendi aralarında dertleşirken, olayları değerlendirirken birbirlerine, “Ne günlere kaldık arkadaş…” derlermiş. Gerçekten de ne günlere kaldık. Bizim kuşağın yaşadıklarını görseler, “Aman Allah’ım, kıyamet alameti…” derlerdi; kesin…
Dünya nereye gidiyor, insanlar hangi akla hizmet ediyor, bu kadar kötü olmak için neyle besleniliyor, diye soruyorum her gün kendime.
Yeter… Ama gerçekten artık yeter…
Sevgi, saygı, adalet, vicdan kalmadı.
Şiir ile anlatmaya çalıştım kısaca…
Sevgiyi,
ağacın yapraklarına yazmak istedik,
sonbahar gelsin, yapraklar kurusun diye.
Öfkeyi,
bir bulutun üzerine yazmak istedik,
yağmur yağsın, bulut yok olsun diye.
Nefreti,
karların üzerine yazmak istedik,
güneş açsın, karlar erisin diye.
Ve dostluğu, sevgiyi;
yeni doğmuş tüm bebeklerin
yüreğine yazmak istedik,
onlarla birlikte büyüsün,
dünyayı sarsın diye.
