Dün seni yazamadım 6 Şubat…
Ruhumdan akan sızıyı durduramadığımı, karanlığın içinden fışkıran çığlığın dalga dalga yayıldığını yazamadım…
Unutmadık, unutturmayacağız, yanınızdayız cümlelerinin yağmura karışıp gittiğini yazamadım…
İnsanların kaybolan güvenlerinin yerine konulamadığını, 11 ilin ateş çemberinde kalıp harabeye dönüşünü yazamadım…
Büyük ümitlerle site içinde ev alan insanları (adı da rezidansmış), hayalleriyle toprağa gömülmesine neden olan paragözlerin mahkemede yaptıkları savunmaların yaralayıcılığını yazamadım…
Asi Nehri’nin ağladığını, birlikte ağladığımızı yazamadım…
Güzel ülkemin bu kadar kötü günlerden geçtiğini, ahlaksızlığın arşa çıktığını yazamadım…
Tuzun koktuğunu yazamadım…
Bir yerlerde; döneklik yapanlara ilginç bir ceza veriyorlarmış. Kendi etrafında döndürüyorlarmış! Vatandaşın biri, birine bir isim sormuş: “A a a, o mu? Vantilatör oldu.” demiş…
Vantilatörler çoğalıyor, adlarını yazamadım…
