Bugün:
SE
SE
Başarı, mevki, makam, yetki,
Mal mülk, kariyer, siyasi konum,
Ekonomik güç, toplum içindeki
Etkisi yetkisi, karizması, yakışıklılık,
Deha düzeyindeki yetenekleri olan insanların,
Sahip oldukları nitelik ve niceliklerini,
Ömrümce hiçbir şekilde kıskanmadım,
Kıskanmam, kıskanmayacağım,
…
Her an tam bir meydan savaşının yapıldığı
Hayat sahnesinde beşikten mezara kadar
Yarıştığım ve ömür boyu aralıksız mücadele ettiğim
Mutlaka yenip çok büyük zafer kazanmam
Gereken en büyük tek ve en güçlü
Rakibim daima kendim oldum,
Bu meydan savaşında her nefesimde kendimle
Aralıksız olarak savaştım, mezarıma kadar da
Savaşmayı sürdüreceğim,
…
Bir yıl, bir ay, dünkü, hatta bir nefes önceki
Kendimi her alanda bu gün geçtiğimde,
Dünya insanlık ailesinin tamamını yenip,
Geride bırakıp büyük zafer kazandığıma inandım,
O nedenle hayat isimli bu savaş meydanı olan
Hayat sahnesindeki yarışımı sadece kendimle yaptım,
…
Çünkü içinden geldiğim güzel ve pozitif kültürüm
Hiçbir insanı başarısı ve mutluluğu yüzünden
Kıskanmamam gerektiğini, bu davranışımı,
Bu ahlak biçimimi beşikten mezara kadar,
Sürdürmemi öğretti ve hayatın tüm engellerine
Karşı aralıksız olarak yarışmam her daim
Yenmem gereken en güçlü rakibimin kendim olduğunu,
Sadece kendimle yarışmamın en doğru
En erdemli davranış olduğunu çocukluğumda,
İçinde yaşadığım aile bana öğretmişti,
…
Aynı kültürümün çocukluğumdan itibaren,
“KISKANÇLIK” , “KÜSMEK” , “DEDİKODU”
“HAİNLİK” gibi tüm ilişkileri bozan,
İnsanların ölümüne dahi neden olan bu
Kötü ve yıkıcı davranışlardan uzak durmamı öğretti,
Bu yüzden tüm aile bireylerimin ve benim
En önemli ahlak kuralı ve yaşama biçimi olmuştu,
…
Bana verdikleri bu terbiye yüzünden,
Ailemin her bireyini hürmet, minnetle anıyorum
Bu şahane matematiksel iyi insan yetiştirme
Konusunda tüm varlığımı şekillendirmişti,
Bu terbiyemin yararlarını şimdi bu yaşımda
Daha somut biçimde görebiliyorum,
Bu yönümle kendimle de gurur duyuyorum,
…
İçinden çıkıp geldiğim bu muhteşem kültürümün,
Bana verdiği terbiye, sevgi, saygı, çalışma azmi,
Her alanda dürüstlük, en güvenilen insan olmak,
Hayatımla ilgili sahip olduğum her yetkiyi en doğru
Kullanmak hayata bakışımı olumlu etkiledi,
Ömrümce bu değerlere bağlı olmam gerektiği,
Bilinciyle, çocukluğumdan itibaren her yarışım,
En büyük ve en güçlü rakip olarak gördüğüm kendimle oldu,
…
Bu kültürüm nedeniyle hayatta doğduğum
Andan itibaren her nefeste kendimle yarıştım,
Başarıda çalışmada sevgide saygıda, eser üretmede,
Yarıştığım en güçlü ve tek rakibim kendim oldu,
…
Bugün için rahatlıkla söyleyebilirim;
Ne binlerce yıl öncesi yaşayan, gelmiş geçmiş
Ne de günümüzün hala yaşayan yazar-çizer,
Filozoflar gibi en akıllı, etkili, yetkili meslektaşlarımın
Hiç birini kendime rakip olarak görmedim, görmem, görmeyeceğim,
…
Elbette eserlerini okudum, okuyorum, okuyacağım,
Başarılarını, takdir ettim, ama asla kıskanmadım,
Asla kem gözle bakmadım, bakmam da bakmayacağım,
Ama dünya sahnesinden gelmiş geçmiş hiçbir akıllı insanı,
Kendime rakip olarak görmedim, görmem, görmeyeceğim,
Çünkü beşikten mezara kadar her alanda yarıştığım,
En büyük, en güçlü tek rakibim sadece kendim oldu,
…
Doğduğum andan itibaren benim işim gücüm,
Her yaşımda ve daima kendimleydi,
Bir nefes öncesindeki kendimden daha iyi okuyabiliyor muyum?
Bir nefes öncesine göre daha sağlıklı düşünebiliyor muyum?
Bir nefes öncesine göre aklımı daha verimli kullanabiliyor muyum?
Bir satır öncesine göre düşüncelerimi daha evrensel daha ölümsüz biçimde anlatabiliyor muyum?
Bir nefes öncesine göre kendimle daha iyi anlaşabiliyor muyum?
Bir nefes öncesine göre daha barışçı mıyım?
Bir nefes öncesine göre daha evrensele dokunup, ulaşıp yazabiliyor muyum?
Bir nefes öncesine göre insanları;
Renk, cins, dil, din, tip, mezhep, sosyal statü,
Ekonomik güç, mal, mülk, kariyer gibi her türlü
Siyasi yetkilerine göre ayırmadan,
“YARATILANI HOŞ GÖREBİLİYOR MUYUM YARADANDAN ÖTÜRÜ”
Bunlar benim kendimle yaptığım hayat yarışımın ölçüleriydi,
…
Ağzımdan çıkan olumlu sözlerimle gönüllere dokunabiliyor muyum?
Yazdıklarımla insanların düşüncelerinde yeni pencereler açabiliyor muyum?
İnsanların hafızalarına bir tek sözcük ekleyebiliyor muyum?
Bu yarışı sadece kendimle yaptım yapıyorum, yapacağım,
…
Sonuç olarak; dünkü, bu günkü yazarçizer, düşünür, meslektaşım,
İnsanlık tarihi boyunca gelmiş geçmiş hiçbir akıllı insan,
Hiç kimse benim rakibim değildir olmaz, olamaz, olmayacak,
Çünkü benim yarışım doğduğumdan beri sadece kendimle:
Hiçbir akıllı kişi, kurum, kuruluş rakibim olamaz,
Hayat isimli bu tiyatro sahnesinde tek yarışım sadece kendimle…
Doğduğumda böyleydi, bu gün de böyle, yarında aynısı olacaktır.
