“Bugün bayram , erken kalkın çocuklarGiyelim en güzel giysileriElimizde taze kır çiçekleriÜzmeyelim bugün annemizi..”
Bizim evde bayramlarda hep erken kalkılırdı. Evin erkekleri camiye gider, kadınları, çocukları bayramlıklarını giyer. Annem de evin tüm camlarını açar, dualar okur, ‘eve, bayram bereketi ve melekler girer “ derdi. Camiden gelenlerle sofraya oturulurdu.
Bizler mi değişiyoruz, yoksa bayramlar mı eski bayramlar değil. Büyük bir heyecanla kurbanlıklar alınır, süslenir, boyalarla sırtına işaretler yapılır, avluya veya bahçeye bağlanırdı.Ev içi bayramlaşma biter, şekerler yenir daha önce hiç yememiş gibi) hediyeler verildikten sonra da, büyükler kurban kesmeye inerlerdi..
Kesim bitip parçalara ayrılırken çocuklar çağrılır; hayvanın organları tanıtılır; meraklı sorulara anlayacakları dille cevaplar verilirdi. Kalbi tanıtan amcasına beş yaşındaki yeğeni; “peki bu et kalbi mi, aşk kalbi mi “ demesin mi? Kahkahalardan sonra et kalbi olduğu anlatıldı. (ailemin kurban bayramından bir anı) Teknolojinin gelişmesiyle bayram kutlamalarının da şekli değişti. Her bayrama göre kartpostallar seçilir, göndereceğimiz kişinin özelliğine göre kutlama cümleleri yazılır, postaneye gidilirdi. Çalan zilde postacı görme umuduyla kapıya koşulur; gelen zarf incelenir, pulun üzerindeki damgaya bakılır, içindeki kartpostalda yazılanlar okunurdu. (Bayram kartlarının zarfı kapatılmaz içine konurdu .Yapışınca mektup parası alınırdı. Kartpostal göndermek daha ucuzdu) Telefonla kutlamalar çıktı ev telefonlarımıza kavuşunca. Cep telefonlarımız oldu zamanın ilerlemesiyle. İnternet de hayatımızın bir parçası olunca, bayramlarda dijital kutlanmaya başlandı. Kutlayanların cümleleri değil, hazır kutlama örnekleri; seç beğen kutla … “ Tüfenk icat oldu mertlik bozuldu” diyen; Halk Ozanı Köroğlu’nu anıp; İnternet icat oldu, kutlamalar bozuldu diyorum bende. “ Nefes almak bayramdır, mesela günün birinde soluksuz kalınca anlar insan…. Görmenin nasıl bir bayram olduğunu, karanlık öğretir. Bayramdır, elden ayaktan düşmemek, zihinden önce bedeni. Sevdiklerinle geçen her gün bayramdır.” Bayramlara çok yönlü bakan Can Yücel’i saygıyla, rahmetle sevgiyle anmadan geçemedim.
Bayram aynı zamanda umut ve özlemdir. İyiye, güzele, mutluluğa diyelim. Bayramlarımız, bayram ola. Nice bayramlar güzel bayramlar görelim ..
