“Öğretmenler; Cumhuriyet’in fedakâr öğretmen ve eğitimcileri, yeni nesli sizler yetiştireceksiniz. Ve yeni nesil sizin eseriniz olacaktır. Eserin kıymeti, sizin beceriniz ve fedakârlığınızın derecesiyle orantılı olacaktır. Cumhuriyet; fikren, ilmen, fennen, bedenen kuvvetli ve yüksek karakterli koruyucular ister.”
M. K. Atatürk
Sözünüzü tutmaya ant içmiştik, Atam.
Öğrencilerimizi sıraya dizerken hep aklıma bu cümle gelir. Fotoğraf çektirirken “Bütün orduları karşımıza diziyoruz, Sarı da bizi karşısına diziyor.” dediğim anlar olur. Her sıra oluşlarında gülümserim.
Beni sürekli gözlemleyen bir öğrencim bir gün sordu: “Öğretmenim, bizi sıraya dizerken hep gülümsüyorsunuz. Nedenini anlatır mısınız?” dediğinde sınıfa girince anlattım. Sonraki günler yıl boyunca hep beraber gülümsedik.
Öğretmen olmak, anılar denizinde yüzmektir. Sokakta, pastanede, hastanede, yolculukta, alışveriş merkezinde ve hiç tahmin etmediğiniz bir yerde size seslenen genç görürsünüz:
— Öğretmenimmmm!
Birden durur bakışırsınız. “Acaba hangi öğrencim?” derken değişmeyen gözlerden tanırsınız. Sarmaş dolaş olursunuz. Uzun zamandır görmediğiniz çocuğunuzu görmenin mutluluğu tarifsizdir, inanın.
Yüzler, saçlar çok değişir ama gözler hep aynı kalır.
İz bırakan öğretmenseniz, hayatınızın en büyük armağanı öğrencinizden yıllar sonra aldığınız sevgi sözleri ve davranışlarıdır.
Başta Başöğretmenimiz M. K. Atatürk olmak üzere; sonsuzluğa uğurladığımız tüm öğretmenlerimizin, yaşayan öğretmenlerimin ve arkadaşlarımın gününü kutluyorum. Sevgiyle kalın.
