Yazmak… Nefes almak gibi. Yaşamak gibi. Tanıklık etmek, itiraz etmek, sevinmek, öfkelenmek, paylaşmak gibi…
Sosyal medyanın çoğumuzu esir aldığı, yapay zekâ ile yapılan işlerin cirit attığı günlerdeyiz.
Yazmanın dayanılmaz zevkini çıkarmak bir yana, yazacağım diye dar alanda paslaşanlar çoğunlukta gibi. Okuduğum, okumaya çalıştığım yazılarda öyle çok imla hatası var ki şaşırıp kalıyorum. Bu hataları yapanların başında da ne yazık ki diplomalılar var. Özel isimlerin ilk harflerini küçük yazanlara söyleyecek laf bulamıyorum.
Eğitim-öğretim sistemi dosyalanıp depoya kaldırıldı. Yaşadığı ülkenin başkentini bilmeyenlerden gramer bekleyen ben de komik kalıyorum sanırım.
Atatürk der ki: “Kadını eğiten toplumu, erkeği eğiten bireyi eğitir.”
Bir Türk atasözü der ki: “Er bozulursa aile bozulur. Hatun bozulursa ulus bozulur. Ondandır ki erkek çocuğu yetişirse fert, kız çocuğu yetişirse toplum olur.”
Toplum olalım, okuyalım, okutalım, bilimin gösterdiği yolda aydınlanalım.
