Mitolojide güzel bir genç olan Nergis, bir gün su kenarında dolaşırken su birikintisindeki yansımada kendisini görür ve kendine âşık olur. Görüntüden gözlerini ayıramaz; baktıkça solar, ölür ve yerine bir nergis çiçeği yetişir.
Bu öykü; yansımaya âşık olup kendine düşkünlüğün, onun yıkımına neden oluşunu anlatır. Nergisler; öz yansıtma ve öz farkındalığın sembolüdür.
İlkbaharın başlarında, genellikle karın son kalıntılarını aşarak parlak yüzlerini gösterip topraktan çıkar nergisler. Yani kıştan ilkbahara geçişin bir çeşit yeniden doğuşudur.
Mersin Büyükşehir Belediyesi, şehrimiz için çeşitli projelere imza atmaktadır. Çukurova’nın bereketli topraklarında var olan tarımsal yelpazeyi zenginleştirme projesi ile; Tarsus, Toroslar, Mezitli, Erdemli, Anamur ilçeleri başta olmak üzere beş yüz bine yakın nergis soğanı dağıtarak üreticilere destek olmuş; gelir sağlamalarını, iş imkânlarının çoğalmasını gözetmiş, havanın mis gibi kokmasına vesile olmuştur.
Birbirinden güzel programlarla zenginleştirilen “Nergis Festivali”; birlikteliği, sosyal hayata katılımı, paylaşımı, iç turizmi ve üreticilerle kaynaşmayı sağlamaktadır. Yüzleri gülen üreticiler, gelen misafirleri büyük bir zevkle ve bilgelikle gezdirmektedir. Saçlarına taç yapanlar, kucaklarında demetler taşıyanlar nergis çiçeklerine bürünerek dolaşmaktadır. Erken çiçek açtıkları için çevreye hizmet eden nergisler; arıların, kelebeklerin ve diğer tozlayıcıların nektar ve polen kaynağı olurlar. Doğadaki dengeyi sağlayan unsurlardandır. Neşeyi, ilhamı ve doğanın iyileştirici gücünü görmemizi sağlayan da nergis çiçekleridir.
Bugün nergis tarlalarının arasında gezerken kalbimin zevkle dolduğunu, ciğerlerimin nergis havasını soluduğunu, bembeyaz çiçeklerinin huzur verdiğini hissetmenin güzelliğini yaşadım. Adeta nergislerle dans ettim.
Doğa, teşekkürler… Nergis çiçekleri, teşekkürler… Tüm emekçiler, teşekkürler…
