Büyükşehir Belediyesi, Yenişehir ve Mezitli belediyelerine yönelik operasyonlarda daire başkanları, şube müdürleri, başkan yardımcıları, genel sekreter ve çok sayıda yönetici gözaltına alındı. Ardından tutuklamalar geldi.
Yetmedi…
Belediye başkanları Vahap Seçer, Abdullah Özyiğit ve Ahmet Serkan Tuncer de tutuklandı.
Şimdi bir de fon krizine bakalım.
Bu kez karşımızda BDDK ve SPK var.
BDDK’da iki daire başkanı ve bir başkan yardımcısı tutuklandı. Ancak kurumun başkanı Şahap Kavcıoğlu hakkında aynı soruşturma kapsamında tutuklama kararı verilmedi. Kavcıoğlu daha sonra görevinden affını istedi.
SPK’da da benzer gelişmeler yaşandı. Başkanvekili Enver Usca ve daire başkanı Ercan Urkan tutuklandı. Eski SPK Başkanı İbrahim Ömer Gönül ise adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı. SPK Başkanı Mahmut Sütçü de görevinden alındı.
Şimdi insan sormadan edemiyor:
Mersin’de belediyenin yöneticileri tutuklanınca belediye başkanları da cezaevine gönderiliyor. Peki BDDK ve SPK’da üst düzey yöneticiler tutuklanırken kurumların en tepesindeki isimler için neden farklı bir yol izleniyor?
Elbette kimse, bir kurumda çalışanların tutuklanmasıyla kurum başkanının da otomatik olarak tutuklanmasını bekleyemez. Herkesin sorumluluğu delillerle ayrı ayrı değerlendirilmelidir.
Ama burada başka bir mesele var.
Bir kurumun başında olmak sadece makam koltuğunda oturmak değildir. O kurumda neler olup bittiğini bilmek, denetlemek ve gerektiğinde hesap vermek de o görevin parçasıdır.
Üstelik fon krizinde SPK’nın önceden uyarıldığına ilişkin açıklamalar da var. Borsa İstanbul’un SPK’ya çok sayıda bildirim gönderdiği Meclis gündemine geldi.
Madem uyarılar vardı, neden zamanında önlem alınmadı?
Milyarlarca liralık bir kriz yaşanırken sorumluluk yalnızca alt kademedeki birkaç kişinin üzerine mi kalacak?
İşte asıl sorulması gereken soru bu!
Bir tarafta belediyede yaşananlardan dolayı başkanlara kadar uzanan bir tutuklama süreci var. Diğer tarafta BDDK ve SPK’da yöneticiler tutuklanıyor, kurumların en üst makamlarında ise görevden ayrılma veya adli kontrol gibi farklı sonuçlar ortaya çıkıyor.
Kimseye ayrıcalık tanınmasını istemiyoruz. Kimsenin de suçlu olup olmadığına mahkeme karar vermeden hüküm verilmesini savunmuyoruz.
Ama adaletin herkese aynı mesafede durmasını istiyoruz.
Vahap Seçer için başka, BDDK Başkanı için başka, SPK yöneticileri için başka ölçü mü var?
Birinde sorumluluk en tepeye kadar çıkarken diğerinde neden farklı bir noktada duruyor?
Mesele Vahap Seçer’i savunmak ya da başka bir ismi suçlamak değil. Mesele, herkes için aynı hesabın sorulup sorulmadığıdır.
Çünkü devlet yönetiminde koltuk büyükse sorumluluk da büyüktür.
Ve vatandaşın aklındaki soru hâlâ aynı:
Mersin’de başkana kadar uzanan sorumluluk, fon krizinde neden aynı şekilde tartışılmıyor?
